WOORDJE
KERKSCHIP ST. JOZEF

Melancholisch september

“´t Is weer voorbij die mooie zomer …” Herinnert u zich nog deze hit uit mijn studententijd, 1973, gezongen door Gerard Cox? U kunt hem nog eens beluisteren op YouTube … Gedaan met de vakantie. Terug naar werk, terug naar school. De mooie dagen met de kinderen of kleinkinderen, misschien wel tijdens de hete dagen varend op het schip, behoren weer tot de herinneringen. Gedaan met de lange, lichte, warme dagen. Gedaan met buiten zitten op het terras, gedaan met de barbecueparty's, gedaan met de late avonden onder vrienden. De zon boet in aan kracht. Het wordt stilaan weer vlug donker. Maar er zijn ook mooie namen voor september: “de vruchtmaand, de havermaand, de gerstmaand, de herfstmaand en de fruitmaand. Ook wordt september wel eens de oogstmaand of "de andere oogstmaand" genoemd, omdat augustus ook al een oogstmaand is. De volle maand van september wordt ook wel de oogstmaan of de Harvest Moon genoemd. Meestal staat die volle maan rond 23 september aan de hemel. Vroeger maakte men van deze volle maan gretig gebruik om de oogst binnen te halen, vandaar haar naam.” Zo lees je op Wikipedia. Zo luidt eenentwintig september dan officieel het einde van de zomer in. Met een beetje geluk zit er nog een mooie nazomer in, maar de temperaturen voelen toch niet echt zomers meer aan. Deze nazomer wordt ook wel eens Indian Summer of oude wijven zomer genoemd. De bladeren gaan weer van de bomen vallen, het wordt kouder, de dagen worden een pak korter en de meeste mensen krijgen er last van en dat heet: de herfst- of najaarsdip. Vele mensen worden in september een beetje melancholisch, anderen krijgen een heuse najaarsdepressie. Weemoedigheid, depressief, geen zin om nog buiten te komen, geen zin om nog iets te doen. Het is vroeg donker en iedereen vlucht naar binnen, achter zijn eigen TV. Sommigen doen beroep op speciale lampen, anderen grijpen zelfs naar pillen. Maar dat biedt eigenlijk geen oplossing. Lui in de zetel of in je bed blijven ook niet. Beter is het om op natuurlijke wijze iets aan die herfstdip te doen. Genieten van kleine dingen, beginnen met een nieuwe hobby, en vooral veel buiten komen! Want de natuur in de herfst is wel prachtig. Vele soorten paddenstoelen die nu overal in het bos groeien. De bladeren aan de bomen krijgen fantastische kleuren. Wanneer het herfstzonnetje hier op schijnt, is het tijd voor velen om het fototoestel en de wandelschoenen boven te halen. Het is ideaal wandelweer: niet te warm, niet te koud. Er worden overal tientallen tips gegeven om die herfstdip of herfstmoeheid tegen te gaan: een goed boek lezen, hobby´s, foto´s sorteren en ook: “Maak van de gelegenheid gebruik om eens flink op te ruimen. Kamer per kamer, kast per kast. Wat je niet meer gebruikt of wat je niet meer nodig hebt, kan je proberen te verkopen op een rommelmarkt of via internet. Zo brengt het nog wat op ook. Denk ook eens aan de foto's die overal rond liggen te slingeren. Zet je eens een paar avonden aan tafel en maak een mooi fotoalbum. Geniet van de herinneringen.” Iemand zei me onlangs: “September is voor mij de bezinningstijd voor het komende werkjaar en om in mijn geest eens van alles op te ruimen! …” Daar zit wel wat in, dacht ik: Hoe pak ik het aan? Wat zijn de verwachtingen naar het nieuwe jaar toe? Ben ik goed bezig? Onze grootouders gingen vroeger, in familie, bij de Leuvense stoof het rozenhoedje bidden. Dat was hun bezinningstijd. Dat was hun discipline van elke dag. En dat deed hen goed. Voor ons is het najaar eveneens, hoe dan ook, terug naar de discipline. Het begint al weer ´s morgens bij het opstaan. Terug het juiste werkritme vinden. Een goede planning. Misschien kan er ook weer wat discipline aan de dag voor gebed en bezinning, tijd voor de zondagsviering, kortom ook tijd voor God? En dus tijd om het overtollige op te ruimen en orde te brengen in ons leven. Dan hoef je, al bij al, toch niet te “dippen”.